Na de rustperiode komt de wijnstok in het voorjaar weer tot leven. De snoei vindt normaal gesproken midden in de winter (tot half januari)plaats. In het voorjaar komt de wijndruif weer tot leven, de knoppen gaan zwellen. Bij een te late snoei gaat de wijndruif bloeden en kan sterven. De wijndruif probeert de wond te herstellen. De druppels die er uit zien als waterdruppels bezitten de kracht om de wond snel te herstellen en de wijndruif gezond te houden. In het bloedingssap bevinden zich stoffen die desinfecteren, het indringen van schimmels en bacterien voorkomen en de snijwond sluiten en herstellen. analyse
Aqua vitis of Lachryma Vitias noemden de middeleeuwse geleerden het bloed van de wijnstok. De oude Romeinen als Plinius ( ca 23-79 na Chr. en ook Hildegard van Bingen (1098-1179) hebben in hun geschriften over de zegenrijke eigenschappen van de Rebtraenen bij o.a. huidproblemen geschreven. Die oude kennis is de loop van de eeuwen wat op de achtergrond geraakt. De kennis over het bloedingssap van de wijnstok zoals die in de oude literatuur is beschreven is opnieuw ontdekt en verzameld door Elmar M.Lorey. De praktische toepassing in cosmetica is het werk van wijnboer Wilhelm Schweinhart.

Wilhelm Schweinhart: " Ik had jaren geleden al gehoord dat wijnrank bloed voor mensen vroeger als huismiddel voor vele kwaaltjes diende, maar ik kon er geen informatie over vinden totdat ik de heer Lorey ontmoette die de geschiedenis van de de wijn en wijnrank voor de gezondheid bestudeerde. Elmar M. Lorey Von den Rebtränen Zur Geschichte eines volkstümlichen Heilmittels aus dem Weinberg
In moeizame handarbeid verzamelt wijnboer Wilhelm Schweinhardt de kostbare rebtraenen. Gedurende de bloedingsperiode worden speciale wijnranken afgesneden en de druppels worden opgevangen. Later wordt de inhoud gefilterd, geconserveerd en in cosmetica verwerkt.

video over rebtraenen